پرده برداری از رمز و راز: بشقاب های طلایی به چه زبانی نوشته شده اند؟

1. زمینه صفحات طلایی

قبل از کاوش در زبان صفحات طلایی، درک منشأ و اهمیت آنها ضروری است. طبق سنت کلیسای LDS، صفحات طلایی در اوایل قرن نوزدهم توسط جوزف اسمیت جونیور، بنیانگذار کلیسا، کشف شد. اسمیت ادعا کرد که این بشقاب ها در تپه ای در پالمیرا، نیویورک دفن شده اند و توسط فرشته ای به نام مورونی به او آشکار شده است.

گفته می شود که این صفحات حاوی رکوردی از مردمان باستانی است که در قاره آمریکا ساکن بوده اند. این رکورد، که اسمیت آن را به انگلیسی ترجمه و به عنوان کتاب مورمون منتشر کرد، توسط اعضای کلیسای LDS متنی مقدس تلقی می شود. توصیف فیزیکی بشقاب ها در روایت های مختلف کمی متفاوت است، اما به طور کلی آنها را به عنوان ساخته شده از طلا، با حلقه ها و با شخصیت هایی پوشانده شده اند که در نگاه اول برای اسمیت قابل تشخیص نبود.

2. زبان مدعی: مصری اصلاح شده

پاسخ اولیه به این سؤال که «صفحات طلایی به چه زبانی نوشته شده بودند» از خود جوزف اسمیت و کتاب مورمون می آید. اسمیت اظهار داشت که این صفحات به زبانی نوشته شده بود که او از آن به عنوان «مصری اصلاح‌شده» یاد می‌کرد. این ادعا توسط قطعه ای از کتاب مورمون (مورمن 9:32 - 34) پشتیبانی می شود، که بیان می کند: «و اکنون، بنگر، ما این گزارش را بر اساس دانش خود، با حروفی که در میان ما مصری اصلاح شده نامیده می شوند، نوشته ایم... و اگر صفحات ما به اندازه کافی بزرگ بود، باید به عبری می نوشتیم؛ اما اگر عبری به زبان عبری تغییر نمی کرد، ما نیز نمی توانستیم آن را تغییر دهیم. نقص در کارنامه ماست، اما خداوند چیزهایی را که ما نوشته‌ایم می‌داند، و همچنین هیچ قوم دیگری زبان ما را نمی‌داند، بنابراین او ابزاری برای تفسیر آن مهیا کرده است.

طرفداران کتاب مورمون استدلال می کنند که مصری اصلاح شده یک زبان متمایز بود که توسط ساکنان باستانی قاره آمریکا استفاده می شد. آنها پیشنهاد می کنند که این شکل اصلاح شده مصری است که با نیازها و شرایط این مردم سازگار شده است. برخی به شباهت‌های بین شخصیت‌های خاصی که در گزارش‌های اولیه صفحات طلایی و هیروگلیف‌های مصری توصیف شده‌اند اشاره می‌کنند، اگرچه این شباهت‌ها اغلب مورد بحث است.

3. مناقشات و دیدگاه های علمی

علیرغم این ادعا که صفحات طلایی به زبان مصری اصلاح شده نوشته شده است، اختلاف نظر و شک و تردید قابل توجهی در میان محققان و محققان غیر LDS وجود دارد. یکی از مسائل اصلی فقدان شواهد باستان شناسی یا زبانی مستقل برای وجود مصری اصلاح شده است. هیچ متون باستانی یا آثار باستانی دیگری کشف شده در قاره آمریکا به عنوان نوشته شده به این زبان شناسایی نشده است و زبان شناسان جریان اصلی آن را به عنوان یک زبان تاریخی معتبر نمی شناسند.

منتقدان همچنین معقول بودن سفر مصریان باستان به قاره آمریکا و ایجاد تمدنی را که از شکل تغییر یافته زبان آنها استفاده می کرد، زیر سوال می برند. باستان شناسی و مردم شناسی جریان اصلی از ایده تماس قابل توجه بین مصر باستان و قاره آمریکا در طول دوره زمانی توصیف شده در کتاب مورمون پشتیبانی نمی کند.

برخی از محققان توضیحات جایگزین برای زبان صفحات طلا ارائه کرده اند. برای مثال، برخی معتقدند که شخصیت‌هایی که اسمیت توصیف می‌کند ممکن است شکلی از یک زبان بومی آمریکا بوده باشند، اگرچه باز هم هیچ مدرک مستقیمی برای تأیید این موضوع وجود ندارد. دیگران استدلال کرده اند که این زبان به طور کامل توسط اسمیت، به عنوان بخشی از خلقت کتاب مورمون، اختراع شده است.

در خاتمه، این سؤال که صفحات طلایی به چه زبانی نوشته شده اند، همچنان بحث برانگیز است. برای اعضای کلیسای LDS، پاسخ مصری اصلاح شده، بر اساس سنت مذهبی و متن کتاب مورمون است. با این حال، برای محققان و شکاکان غیر LDS، فقدان شواهد برای مصری اصلاح‌شده و غیرقابل قبول بودن سناریوی تاریخی ارائه‌شده در کتاب مورمون به نتیجه‌گیری متفاوتی منجر می‌شود. در نهایت، پاسخ به این سوال تا حد زیادی به باورهای مذهبی و دیدگاه فرد در مورد اعتبار تاریخی کتاب مورمون بستگی دارد.