فرآیند گاز اکسیژنمتکی بر واکنش شیمیایی بین اکسیژن و گاز سوختی مانند استیلن، پروپان یا گاز طبیعی است. هنگامی که این گازها مخلوط و مشتعل می شوند، شعله ای با دمای بالا تولید می کنند. این شعله فلز را تا دمای کیندلینگ خود پیش گرم می کند، یعنی دمایی که در آن فلز با اکسیژن واکنش می دهد. هنگامی که فلز به این دما رسید، جریان پرفشار اکسیژن خالص به ناحیه گرم شده هدایت می شود. اکسیژن باعث سوختن (اکسید شدن) فلز می شود و فلز مذاب و سرباره حاصل توسط جریان اکسیژن دور می شوند و به طور موثر فلز را برش می دهند.

برایفرآیند گاز اکسیژن برای کار کردنبه طور موثر، فلز باید خواص خاصی داشته باشد. وقتی در معرض جریان اکسیژن و حرارت ناشی از شعله قرار می گیرد، باید بتواند به راحتی اکسید شود. علاوه بر این، فلز باید نقطه ذوب نسبتا پایینی در مقایسه با دمای اشتعال آن داشته باشد. این به فلز اجازه می دهد تا در طول فرآیند برش به روشی کنترل شده بسوزد و ذوب شود.

فولاد کربنی یکی از متداول ترین فلزاتی است که با استفاده از فرآیند گاز اکسی سوخت برش داده می شود. محتوای کربن بالای آن باعث می شود تا نسبت به محیط غنی از اکسیژن ایجاد شده توسط این فرآیند بسیار واکنش پذیر باشد. فولاد کربن دارای نقطه ذوب نسبتا پایینی است و به راحتی مشتعل می شود و امکان برش های تمیز و دقیق را فراهم می کند. فولاد کربنی چه ورق فلزی نازک باشد و چه صفحات ساختاری ضخیم، می تواند به طور موثر با گاز اکسی سوخت برش داده شود. در ساخت و ساز، تیرها و صفحات فولاد کربنی اغلب با استفاده از این روش برای ایجاد اجزای ساختمان ها و پل ها بریده می شوند. در ساخت ماشین آلات و تجهیزات از قطعات فولادی کربن برش گاز اکسی سوخت برای ساخت قاب ها و عناصر سازه ای استفاده می شود.

فولادهای کم آلیاژ که حاوی مقادیر کمی از عناصر اضافی مانند منگنز، کروم یا نیکل هستند نیز برای برش گاز اکسی سوخت مناسب هستند. این آلیاژها معمولاً تأثیر قابل توجهی بر توانایی فلز در اکسید شدن و ذوب شدن در طول فرآیند ندارند. با این حال، با افزایش محتوای آلیاژ، فرآیند برش ممکن است چالش‌برانگیزتر شود و ممکن است تنظیماتی در پارامترهای برش مانند نرخ جریان گاز و زمان‌های پیش گرمایش لازم باشد. فولادهای کم آلیاژ اغلب در کاربردهایی استفاده می شوند که در آن به افزایش استحکام، دوام یا مقاومت در برابر خوردگی نیاز است و فرآیند گاز اکسیژن می تواند برای برش دادن آنها به شکل های دلخواه برای صنایع مختلف از جمله خودروسازی و ساخت تجهیزات سنگین استفاده شود.

در حالی که چدن را می توان بافرآیند گاز اکسیژن، چالش هایی را به همراه دارد. چدن دارای محتوای سیلیکون بالاتری است که می تواند در طول فرآیند برش سرباره نسوز تشکیل دهد. این سرباره می تواند عمل برش را مختل کند و دستیابی به برش های تمیز را دشوارتر کند. با این حال، با پیش گرم کردن مناسب، انتخاب گاز سوخت مناسب و کنترل دقیق جریان اکسیژن، چدن را می توان با موفقیت برش داد. چدن معمولاً در تولید بلوک‌های موتور، لوله‌ها و اجزای مختلف مکانیکی استفاده می‌شود و زمانی که این قطعات نیاز به برش یا اصلاح دارند، فرآیند گاز اکسیژن می‌تواند گزینه مناسبی باشد، اگرچه ممکن است در مقایسه با برش فولاد کربنی به مهارت و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.

فولاد ضد زنگ حاوی کروم است که یک لایه نازک اکسیدی محافظ روی سطح فلز ایجاد می کند. این لایه اکسیدی نقطه ذوب بالایی دارد و در برابر اکسیداسیون بیشتر مقاوم است. در نتیجه، هنگامی که در معرض فرآیند گاز اکسیژن قرار می گیرد، فولاد ضد زنگ مانند فولاد کربنی یا فولادهای کم آلیاژ نمی سوزد و ذوب نمی شود. در عوض، حرارت ناشی از شعله ممکن است باعث تاب برداشتن یا اعوجاج فولاد ضد زنگ شود، اما به طور موثر بریده نخواهد شد. سایر روش های برش مانند برش پلاسما یا برش لیزری برای فولاد ضد زنگ مناسب تر هستند.

آلومینیوم همچنین دارای خواصی است که آن را برای فرآیند گاز اکسیژن نامناسب می کند. آلومینیوم هنگامی که در معرض هوا قرار می گیرد یک لایه اکسیدی مقاوم تشکیل می دهد که نقطه ذوب بالایی دارد و از اکسید شدن و سوختن فلز در صورت نیاز برای فرآیند برش گاز اکسیژن جلوگیری می کند. علاوه بر این، آلومینیوم دارای نقطه ذوب نسبتا پایینی است و هنگامی که گرم می شود، به جای سوختن، تمایل به ذوب شدن و جاری شدن دارد، و دستیابی به برش تمیز با گاز اکسی سوخت را غیرممکن می کند. مشابه فولاد ضد زنگ، روش های برش جایگزین مانند برش پلاسما یا برش واترجت برای کار با آلومینیوم ترجیح داده می شود.

در نتیجه، فرآیند گاز اکسیژن ابزار ارزشمندی برای برش انواع خاصی از فلزات، در درجه اول فولاد کربن، فولادهای کم آلیاژ و با برخی چالش ها، چدن است. درک خواص فلزات و سازگاری آنها با فرآیند گاز اکسی سوخت برای دستیابی به برش های دقیق و کارآمد در کاربردهای فلزکاری ضروری است. هنگام کار با فلزاتی مانند فولاد ضد زنگ و آلومینیوم، بررسی روش های دیگر برش برای اطمینان از بهترین نتایج بسیار مهم است.