آهنگری فلز در هسته خود هنر و علم تغییر شکل فلز به شکل دلخواه است. بر خلاف ریخته گری، که در آن فلز مذاب در قالب ریخته می شود، آهنگری شامل کار با فلز جامد است. این فلز تا یک محدوده دمایی خاص گرم می شود، که آن را انعطاف پذیرتر می کند و به آن اجازه می دهد از طریق اعمال نیرو شکل بگیرد. این نیرو می تواند به روش های مختلفی مانند ضربه چکش یا فشار ثابت پرس وارد شود.

هنگامی که فلز آهنگری می شود، ساختار دانه داخلی فلز تصفیه و جهت گیری می شود. این منجر به بهبود خواص مکانیکی مانند افزایش استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر خستگی می شود. چکش زدن یا فشار دادن مکرر در حین آهنگری هر دانه بزرگ و نامنظم را می شکند و آنها را در جهت مطلوب تری تراز می کند و کیفیت کلی قطعه فلزی را افزایش می دهد.

آهنگریاز سپیده دم عصر فلز انجام شده است. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که انسان های اولیه در 4000 سال قبل از میلاد مس و برنز را جعل می کردند. این جاعلان اولیه از ابزارهای ساده ای مانند چکش های سنگی برای شکل دادن به اجسام فلزی استفاده می کردند و اغلب سلاح، ابزار و جواهرات می ساختند. توانایی جعل فلز به تمدن های اولیه مزیت قابل توجهی داد، زیرا امکان ساخت ابزارها و سلاح های بادوام تر و مؤثرتر را فراهم کرد.

در طول قرون وسطی، آهنگران به صنعتگران بسیار ماهری تبدیل شدند و طیف وسیعی از اقلام، از نعل اسب گرفته تا لباس زره را جعل کردند. توسعه چکش های آب در قرون وسطی کارایی فرآیند آهنگری را افزایش داد و امکان تولید قطعات فلزی بزرگتر و پیچیده تر را فراهم کرد. در رنسانس، تکنیک‌های آهنگری با تأکید بیشتر بر دقت و مهارت، به تکامل خود ادامه دادند، که منجر به ایجاد فلزکاری پیچیده برای اهداف عملی و تزئینی شد.

انقلاب صنعتی انقلابی در آهنگری فلز به وجود آورد. پرس های هیدرولیک و بخاری معرفی شدند که تولید قطعات آهنگری در مقیاس بزرگ را امکان پذیر کرد. این برای رشد صنایعی مانند راه‌آهن، ماشین‌آلات و خودروسازی بسیار مهم بود. امروزه با ظهور تجهیزات آهنگری پیشرفته به کمک کامپیوتر (CAD) و کنترل عددی کامپیوتری (CNC)، آهنگری فلزات دقیق‌تر، کارآمدتر و قادر به تولید قطعات بسیار پیچیده برای طیف وسیعی از صنایع، از هوافضا گرفته تا پزشکی شده است.

آهنگری باز - قالب که به آهنگری اسمیت نیز معروف است یکی از قدیمی ترین و ساده ترین روش های آهنگری است. در این فرآیند قطعه کار فلزی بین دو قالب مسطح یا شکل قرار می گیرد و با استفاده از چکش یا پرس نیرو وارد می شود. اپراتور قطعه کار را بین قالب ها دستکاری می کند تا به تدریج آن را به شکل دلخواه در بیاورد. این روش بسیار متنوع است، زیرا می توان از آن برای ایجاد انواع مختلفی از اشکال، از استوانه های ساده گرفته تا قطعات پیچیده و سفارشی استفاده کرد.

فورج قالب باز اغلب برای تولیدات کم حجم، به ویژه برای قطعات در مقیاس بزرگ مانند شفت پروانه کشتی، لوله های با قطر بزرگ و برخی از انواع قطعات هوافضا استفاده می شود. همچنین برای ایجاد نمونه های اولیه یا قطعات یکپارچه که در آن انعطاف پذیری در فرآیند آهنگری مهمتر از راندمان تولید با حجم بالا است، مناسب است.

فورج بسته - قالب که قالب گیری - قالب نیز نامیده می شود، شامل استفاده از مجموعه ای از قالب ها است که دارای حفره یا قالبی از شکل قطعه نهایی هستند. شمش فلزی گرم شده در قالب پایینی قرار می گیرد و قالب بالایی با نیروی زیادی پایین می آید و فلز را مجبور می کند تا جریان یابد و حفره قالب را پر کند. این فرآیند به قطعات با دقت بالا با ابعاد و پرداخت سطحی ثابت اجازه می دهد.

آهنگری بسته - قالب به طور گسترده در سناریوهای تولید با حجم بالا استفاده می شود. معمولاً در صنعت خودروسازی برای ساخت اجزای موتور مانند میل لنگ، میله های اتصال و چرخ دنده ها استفاده می شود. این روش همچنین در تولید ابزارهای دستی، سخت افزار و بسیاری از محصولات مصرفی که به تعداد زیادی قطعات مشابه و با کیفیت بالا نیاز است، استفاده می شود.

فورج رول فرآیندی است که در آن فلز از میان مجموعه ای از رول ها با شیارهای شکل عبور داده می شود. با چرخش رول ها به تدریج ضخامت فلز را کاهش داده و به طور همزمان به آن شکل می دهند. این فرآیند اغلب برای شکل دادن به فلز قبل از عملیات آهنگری بیشتر یا تولید قطعات طولانی و پیوسته با سطح مقطع یکنواخت، مانند محورها یا فنرهای برگ، استفاده می شود.

فورج رول به طور گسترده در ساخت محورهای خودرو و کامیون و همچنین در تولید فنرهای برگ برای سیستم های تعلیق استفاده می شود. همچنین در تولید انواع خاصی از میله ها و میله های فلزی با شکل های مقطعی تخصصی برای کاربردهای مختلف صنعتی استفاده می شود.

در صنعت هوافضا، آهنگری فلز برای ایجاد برخی از مهم ترین اجزاء مورد استفاده قرار می گیرد. قطعات موتور جت مانند دیسک های توربین، تیغه ها و شفت ها اغلب جعلی هستند. استحکام و قابلیت اطمینان بالا ارائه شده توسط قطعات آهنگری در شرایط عملیاتی شدید موتور هواپیما، که در آن قطعات باید دما، فشار و تنش های مکانیکی بالا را تحمل کنند، ضروری است. اجزای ارابه فرود هواپیما، مانند پایه‌های ارابه فرود و چرخ‌ها، معمولاً برای اطمینان از تحمل بارهای سنگین در هنگام برخاستن و فرود ساخته می‌شوند.

صنعت خودرو به شدت به آهنگری فلزات متکی است. اجزای موتور مانند میل لنگ، که حرکت رفت و برگشتی پیستون ها را به حرکت چرخشی تبدیل می کنند، معمولا برای حداکثر استحکام و دوام ساخته می شوند. میله های اتصال که پیستون ها را به میل لنگ متصل می کند نیز فورج شده هستند. در پیشرانه، دنده‌های گیربکس دستی و اتوماتیک اغلب از طریق آهنگری تولید می‌شوند تا از عملکرد روان و عملکرد طولانی مدت اطمینان حاصل شود.

در صنایع ساخت و ساز و ماشین آلات از قطعات آهنگری در طیف وسیعی از تجهیزات استفاده می شود. سطل های بیل مکانیکی که نیاز به تحمل شرایط سخت حفاری و بارگیری دارند، اغلب آهنگری هستند. پیوندها و پین ها در ماشین آلات سنگین مانند بولدوزرها و جرثقیل ها نیز برای تامین استحکام و قابلیت اطمینان لازم ساخته شده اند. قطعات آهنگری در این کاربردها ترجیح داده می شوند زیرا می توانند بارهای زیاد و تنش های مکرر مرتبط با ساخت و ساز و عملیات ماشین آلات سنگین را تحمل کنند.

آهنگری فلزیک فرآیند اساسی و همه کاره فلزکاری با تاریخچه غنی و طیف وسیعی از کاربردها است. آهنگری از آغاز ساده آن در تمدن های باستانی تا استفاده در صنایع با فناوری پیشرفته امروزی، همچنان بخش مهمی از تولید است. آهنگری فلزی چه قطعات دقیق ساخته شده برای موتور هواپیما باشد و چه قطعات مستحکم در یک ماشین ساختمانی، نقش کلیدی در تضمین کیفیت، استحکام و قابلیت اطمینان محصولات بی شمار ایفا می کند. با ادامه پیشرفت فناوری، آینده آهنگری فلزات با کاربردها و فرآیندهای نوآورانه تر در افق روشن به نظر می رسد.